woensdag 13 april 2016



K = Kans

Biedt zij zich nu werkelijk aan om mijn Meesteres te worden? Als dat zo is, zal ik deze kans met twee handen grijpen, want, ze mag dan niet de lengte, noch het lichaam hebben van een fotomodel, ik vind haar leuk en lief. De hand op mijn wang voelt al als een koestering. Ze voelt vertrouwd en vertrouwen is waar alles om draait, volgens alles wat ik gelezen heb.
“Wilt U mij werkelijk onder Uw hoede nemen, Mevrouw?”
De vraag klinkt mij zelfs al stom in de oren. Een nieuwe blos vindt mijn wangen, maar als ik haar aankijk, verdwijnt deze ook weer snel, want zij kijkt mij vrolijk aan.
“Als je dat werkelijk wilt, zou het zomaar kunnen zijn dat jij voorlopig mijn lieve, maar vooral volgzame teddy zal zijn, ja.”
De bevestiging doet mij haast van mijn stoel springen om haar te omhelzen. Het enige wat ik echter nog enigszins zinnig uit kan brengen is ‘oh, wauw’, waarop zij weer vrolijk in de lach schiet. 

dinsdag 12 april 2016


J = Jaar

Het is maar goed dat ik zit. De lach die ik te zien krijg op mijn uitspraak is voldoende zijn om knikkende knieën van te krijgen. Het feit dat ze naar voren leunt en een hand op mijn wang legt, laat mij de wereld om ons heen vergeten. Als ze het van mij zou vragen zou ik zelfs ter plekke naakt voor haar gaan staan. Een grinnik van haar en ik ben weer bij de les.
“Ik weet zeker, lieve teddy, dat je mij komend jaar nimmer zal teleurstellen, want als Mentor zal ik alleen maar trots kunnen zijn op ieder stukje wat jij allemaal gaat ontdekken. Het zal echter niet alleen met Mij zijn. Het meeste van wat je opgenoemd heb, kan ik je wel geven. Er zijn echter een aantal onderdelen waar ik niet voldoende kennis van heb, maar ik heb dan wel weer een uitgebreide vriendenkring waar die ervaring wel op te doen is. Ik zal echter altijd bij je zijn.”


maandag 11 april 2016













I = Interesse.

Ik schrik mij te pletter als ik ‘jouw dominante’ hoor. Het klinkt alsof ze mij afwijst. Dat gevoel moet te zien zijn op mijn gezicht, want ze vervolgt meteen met: “En ik zou trots zijn als ik die houvast mag zijn en je te begeleiden op deze spannende ontdekkingsreis.”
Van schrik naar opluchting in een seconde. Ik heb haar interesse gewekt! In de volgende seconde voel ik een lach opborrelen. Een meisjesachtig gegiechel eigenlijk, maar dat weet ik te onderdrukken. Zo stoer ben ik nog wel. Het enige wat Mevrouw ziet is de grote grijns op mijn gezicht en de glans van geluk in mijn ogen. Tenminste, ik hoop dat ze de glans ziet. Als het zou kunnen zou ik nu ter plekke op mijn knieën gaan voor haar. Een uiting van respect, zoals ik zo vaak gelezen heb, maar vanwege het feit dat wij in het openbaar zijn, doe ik het niet. In plaats daarvan zeg ik, hopelijk ingetogen genoeg: “Mijn dank is heel groot, Mevrouw. Ik hoop dat ik U nimmer teleur zal stellen.”

zaterdag 9 april 2016













H = Houvast.

Het is op zich een goede vraag, maar ik heb geen minuut denktijd nodig. Ook mijn geratel is iets uit mijn jeugd en wijst inderdaad op zenuwen. Nog iets wat in mijn volwassen leven niet meer in deze mate is voorgekomen. Tot nu dan.
“Het zijn de zenuwen, Mevrouw. Normaal ben ik niet zo’n ratel,” antwoord ik, zodra zij van haar horloge opkijkt.
“En waarom nu dan wel?”
“De mogelijkheid om een droom uit te laten komen, komt harder binnen dan ik had verwacht.”
Weer gaat er een wenkbrauw omhoog. Ik begrijp meteen waarom en vul de zin aan met ‘Mevrouw’, wat mij weer een glimlach oplevert om van te smelten.
“Ik ben blij dat je zo eerlijk bent, teddy en ik begrijp de zenuwen, dus ook het geratel. Het is ook niet niks om dit pad te gaan bewandelen als onderdanige, maar gelukkig doe je dat nimmer alleen. Jouw Dominante zal jouw houvast zijn, je begeleidster, je rots in de branding.”

vrijdag 8 april 2016



G = Gesprek.

Het gesprek wat zij dan begint door te vragen of ik precies wil omschrijven wat ik wil ervaren, is een even later al een janboel van jewelste. Ik heb zoveel foto’s gezien en over zoveel onderwerpen gelezen dat ik eigenlijk alles opsom wat er in mij opkomt en meteen ook maar commentaar lever op al deze onderwerpen en foto’s. Zij laat mij echter praten, ondanks dat ik wel tien keer in herhaling val. Tot zij plotseling toch ingrijpt door, midden in een discussie met mijzelf of ik wel of niet anaalspel zou willen hebben, haar hand op te steken. Ik stop het geratel midden in een zin, waarop zij meteen het woord neemt.
“Je kletst als een kip zonder kop. Op alles wat je opnoemt geef je meteen ook een negatieve reactie, teddy. Zijn dat de zenuwen of ben je minder nieuwsgierig dan je in eerste instantie hebt aangegeven? Je krijgt een minuut bedenktijd. Dan pas wil ik het antwoord.”

donderdag 7 april 2016



F = Fantasie

“Ik wacht nog steeds op antwoord, teddy.”
“Teddy?” herhaal ik verbaasd.
Ze weet mijn naam. Daar heeft zij mij mee begroet, dus waarom zou zij mij nu opeens Teddy willen noemen?
Alsof ze mijn gedachten kan lezen, zegt zij: “Teddy…als in teddybeer. Je bent groot en schattig en als je mij echt als Mentor wilt, zal dat jouw naam zijn, maar eeuhmm… ik haat herhalen. Laatste kans dus om te antwoorden.”

Snel zeg ik haar eerste regels begrepen te hebben. Ondertussen zorgt haar opmerking wel weer voor dezelfde kriebels in mijn onderbuik als in de tijd dat menig wilde fantasie tot een heftige zaadlozing had geleid. Fantasieën waarin ik mij overgaf aan de grillen van een dominante vrouw en weer roert mijn jongeheer zich bij het idee dat dit mij wellicht werkelijk gaat overkomen. 

woensdag 6 april 2016



E = Effect.

“Je bent een mooie man,” haalt mij terug naar de werkelijkheid.
“Dank je,” antwoord ik, plots een beetje verlegen.
Hierop kijkt zij mij weer strak aan. Ik snap even niet waarom. Het antwoord komt een seconde later.
“Je?” herhaalt de vrouw met een opgeheven wenkbrauw, “als je echt wil dat ik je onder mijn hoede neem, zul je mij eerst eens op de correcte manier moeten adressen, knul. Vanaf nu spreek je met twee woorden, noem je mij Mevrouw en zeg je U. Is dat begrepen?”
In plaats van te antwoorden, kijk ik vol ongeloof naar mijn kruis, omdat mijn lid zijn aanwezigheid kenbaar maakt.
“Hé… pssttt… ik zit hier.”
De blos is nog sneller op mijn wangen dan dat ik weer op kan kijken. Beschaamd sla ik mijn ogen meteen weer neer als ik de vrolijke glinstering in haar ogen zie. Vreemd, heel vreemd dat deze vrouw zo’n effect op mij heeft.